?>
Neden plan yaparız ?
Hayatı daha yaşanabilir kılmak için mi ?
yoksa içimizde bitmek bilmeyen bu gereksiz yaşama arzusunu tatmin etmek için mi?
daha iyi bir gelecek daha iyi bir ev süper bir ilişki...
İlişki demişken
ilişkiler mi daha zor yoksa insanlar mı?
Sonu bok olsa da bilerek kendini mutlu , gözlerinin içinin güleceği bir duygu duruma atar mısın?
Bence atmalıyız
çünkü insana sonuçlarını bile bile acı çekmeyi de mutlu olmayı da bilmeli yoksa yaşamanın ne anlamı var ki
güçlü olmak
Tecrübe edinmeden hatalar yapmadan nasıl güçlü olabiliriz ?
Güçlü olur muyuz sahiden yoksa öylemi olduğunu var sayarız ?
Hangimiz tecrübe edindiği bir hatayı defalarca yapmadı ki ?
ben yaptım
evet yaptım bunu kendime itiraf edebiliyorum
siz edemiyorsanız bence hala kendinize bir özür borçlusunuz
Aynı hatayı defalarca yapıp bundan keyif aldığın o tarif edilemez haz.
belki de bana mahsus bir şeydir ama galiba duygusal açıdan acı çekmeye bağımlı bir piçim
kendimize verdiğimiz sözleri tutma vakti ne zaman gelecek ?
sizin ki geldi mi
belki de şuan o hayalleri yaşıyorsunuz ve dünyanın en mutlu insanısınız
Öyle misiniz ?
laf aramızda ben değilim
Neden bunu yaşamak zorundayım ? neden hala tamam ben oldum dedikten sonra aynı bokları yaşıyorum ? yada sorunlarımdan kaçıyorum ? bunun bir açıklaması yok mu
hoş sanki yaşadığımız her bokun bir açıklaması olmak zorunda da bir bu kaldı
neden mutlu olacağımız bir an için bütün köyleri kasabaları yakmıyoruz yok yok bu çok sığ bir düşünce oldu galiba
ama neden
yarın ne yapmalıyım hiç bir şey olmamış gibi hayatıma devam mı etmeliyim yoksa olacakları bile bile boş bir hayalin peşinden mi koşayım ?
sizce ?
akışına bırakmak
hayatınızın yüzde kaçını akışına bırakarak yaşarsınız veya yaşadınız yoksa yaşadığımızı mı sandık hep
iyide yarın ne yapmalıyım
şimdi bunu planını kurarak bütün yazdıklarıma ihanet etmiş olmaz mıyım ?
içimden geldiği gibi davranmak bir insanı ne kadar geri götürür
çok mu?
yada içimizden geldiği gibi yaşamak veya davranmak o olayın büyüsünü mü bozar ?
bilmiyorum bilemiyorum
ama biliyorum ki yarın olacak ve ben bir şeyler yapacağım.

Benzer Hikayeler


Takıntımdan Nasıl Kurtulacağım?
27 yaşında sözlüyüm yaklaşık 3 bucuçuk senedir birlikteyiz güzel anlaşıyoruz. Yanımdayken gayet ilgili konuşkan ama eve gidince aradığım vakit teleofonuma bakmıyor sorduğumda ailem kapımı filan dinliyor rahat olamıyorum diyor. Bir erkek ailesinden neden bu akdar çekinir ki? geçenlerde ortak arkdaşlara yemek için toplanacaktık, arakdaşlar sorduğunda bakarız dedi aradım gelicekmisin diye ne açtı ne etti. 3 4 saat sonra beni aradı telefon nerdeydi niye bakmadın diye soruyorum koltuğun altında kalmış diyor, her gün arıyorum hergün yelefon bi yerlerde açmıyor. bi nedenle geçenlerde yine aradım açmayınca ben de sinirlendim bıktım artık soğ Daha fazla oku
Devamını Oku
öyle özledim ki
Şimdi sana çok özledim desem, vereceğin cevabı biliyorum ama çok özlüyorum. Anlatılır hal değil inan. Yazamıyorum, arayamıyorum, sarılamıyorum, hiç ödemiyorum. Fakat öyle özledimki, yer gök şahit,herkes üzülüyor..
Devamını Oku
Oysa tek ihtiyacım...
Oysa tek ihtiyacım; seviyor sevmiyor oynarken fazladan bir papatya yaprağıydi. Benim ihtiyacım senin dudaklarından dökülen bir "evet kelimesiydi aslında. Bana sevgiyle bakan gözlerin, beni görünce benden esirgemeni istemediğim bir tebessümdü aslında. Kocaman elim içinde o kücük, sıcacık elindi ihtiyaç duyduğum. Küçücük kalbimin içinde dağlar kadar olan sevgime karşılıktı tek ihtiyacım... Ama hayatta ne fazladan bir papatya yaprağı, nede senin dudaklarından dökülen bir evet kelimesi oldu. Belki nefretle bakmadı bana o gözlerin. Ama sevgiyle de bakmadı. Acıyarak ve küçümseyerek baktı. Elim boş kaldı benim. Öyle elimi tutacak biri yoksa ce Daha fazla oku
Devamını Oku

Yinebirgün Hikaye paylaşım platformu

Herkesin bir hikayesi var...