?>
Kardelen
Ağlar mıydı gözlerin hiç hatırlamıyorum. Hiç kalbinin sıcaklığını hissetmiş miydim ellerinde.
Belki de bir sonbahar akşamıydı aşk ve biz kışın açan kardelen. Yetişemedik...
Tutunamadık her mevsim bir toprağa. Bekledik bir gün gelirde bizde köklerimizi salarız diye. Ama hep geç kaldık.
Yanımızdakiler buldular ilkbaharda sevdiklerini biz çürürken.
Aşk sularken herkesi gözlerimiz yolları gözledi belki bize de düşer bir damla sevinir yapraklar açar çiçekler.
Bize hiç uğramadı yapraklarımız hep aşağı baktı gökyüzünün maviliğinde kaybolup ilkbahar kokusunu çekemedi dallarına.
Artık beklemiyor yapraklar bir damla su köküne salmış eğmiş başını. Çiçekler açmıyor ve bir esintide yıkılacak kökler dik durmak istemiyor. Artık biliyor hepsi Sonbahardan sonra yapraklar döker yine kalırsın yapayalnız.
Ve çiçek yaprağa dedi ki keşke ilkbaharda açan bir çiçek olsaydım belki seviyor olurdum.
Yaprak dedi ki "Ya sevmiyor olsaydın?"
Gözlerini yere deviren Çiçek cevap verdi
-Bir umuttu seviyor olmak aynı su gibi. Sevmiyorsa da koparsın beni çünkü ilkbaharda olur aşklar ve
Ben Kışı görmek istemiyorum...

Benzer Hikayeler


Boşluktayım sanki , gezmeyede doydum . Üniversiteyi Bittiğinden beri iş hayatındayım. Büssuru roman okudum. Bu sene sadece azaldı roman okumam. Çok iyi arkadaşlarım var ama hep aynı şeyler hayat felsefem farklılık benim değişik birşeyler yapmayı seviyorum. Aşk hiç yok koca bir hayatta arkadaslarım , tek başıma yaptığım.hobilerim ve de sevgili olmadan tanışma aşamasında biten aşklar . İçimden kime bakmak.geldiyse olmadı . Ya da karşılıklı oldu karakteri bana uymuyordu şuanda da kimseyle.konusmak falan istemiyorum. Yorgunluğun geçer mi bilemiyorum ama enerjim tükendi
Devamını Oku
"Öyle bir diyar ki burası..."
"Öyle bir diyar ki burası... Gündüzler güneş sanki cehennemden gelmiş gibi heryeri kasıp kavuruyor, geceler sema kızıl gözlü yıldızlarla süsleniyor. İnsanlar avuç avuç toplanıp buraya atılmış gibi. Gözler kalbin aynasıdır derler. Onların gözleri soğuk kışları anlatıyor. İnsanın kalbini titretiyor gülümseyen yüzlerin arkasındaki soğuk kışlar. Kısa sürede kolay kolay yabancılaşıyor buradaki insanlar bir-birine karşı. Sanki biri sürekli geçilmez duvarlar örüyor insanların arasına. Şerap kokuları geliyor her sokaktan. İnsanların çoğu zehir içer gibi içiyor kan kırmızısı şerapları. Hava iyice kararıp ay kendini semada g Daha fazla oku
Devamını Oku
Soğuğun Çocukları!
Ne ister ki insan hayattan? Mutlu uyanmak mı sabahları yoksa huzurlu uyumak mı geceleri. Nefes almak yeterdi oysaki bazıları için. Severlerdi onlar kuşların cıvıltısını. Bir müzik duyduklarında mırıldanırlardı sessizce. Açarlardı bir kitap dalarlardı olayın en derinlerine. Tutarlardı balık huzur verirdi onlara denizin senfonisi. Dalgaların feryatlarını dinlerlerdi saatlerce. Ellerinden bir şey gelmezdi boğulan ruhlarına. Onlar aramazdı bir neden gülmek için. Alır çantasını giderdi uzaklara arkasına bile bakmadan. Sessizdi ayakları ses çıkartmazdı giderken haberi bile olmazdı dünyanın. Göç ederlerdi kimsenin olmadığı uzak diyarlara. Çü Daha fazla oku
Devamını Oku

Yinebirgün Hikaye paylaşım platformu

Herkesin bir hikayesi var...