Kayıp hikayesi 48.Bölüm
Kayıp(48.bölüm)

Lei:

"Aaa!!!"

Jhonny:

"Baba, bu ses Lei'nin sesi!"

Prof.Hambert:

"Koş oğlum içeriye!

Jhonny ve prof.Hambert içeriye koştular. Ying Lei'nin kafasına silah dayamıştı. Lei zor durumdaydı.

Ying:

"Sonunda geldiniz! Jhonny çıkar cebindeki zehiri!"

Jhonny cebindeki bir poşet zehiri çıkardı.

Ying:

"Babanı sen öldüreceksin! Çabuk o zehiri profesöre içir! Yoksa, Lei'ye yazık olacak."

Jhonny:

"Hayır yapamam!"

Ying kötü kötü gülümseyerek cevap verdi:

"Ama ben Lei'yi öldüre bilirim."

Jhonny ve prof.Hambert çok zor bir durumdaydılar. Jhonny başka çaresi olmadığını görünce, zehir poşetinin ağzını açtı. Babasının gözlerinin içine baktı. Ağlamamak için kendisini zor tuttu.

Prof.Hambert:

"Hadi, evlat dök şu zehri ağzıma!"

Jhonny:

"Yapamam, baba."

Ying "Yapacaksın!"- diye bağırdı. Jhonny karşısında duran Lei'ye baktı. O da çok üzgündü. Prof.Hambert'in ölmesini istemiyordu. Kaş-göz hareketleri yaparak "Yapma" demeye çalışıyordu.

Jhonny:

"Beni affet, baba!"

Jhonny elindeki zehir poşetini babasının ağzına doğru yaklaştırdı. Zehiri dökmeden önce birkaç saniye babasını izledi.

Bu zaman dışarıdan siren sesleri geldi. Bir polis arabası evin önünde durdu. Bunu gören Ying camların birinden dışarı çıkıp kaçtı. Prof.Hambert son anda kurtuldu.

Kapı çalındı. Jhonny koşup kapıyı açtı. Gelen komiser Plator'du. "Selam delikanlı"- deyip içeriye geçti. Bir görev için buraya gelmişti. Son günlerde onların evinin olduğu mahallede iki ev soyulmuştu. Hırsızın kimliği belirsizdi ve hep kaçmayı başarıyordu. Yakalanamazsa diğer evleri soymaya devam edecek, belki de bir gün onların evini soyacaktı.

Bir bardak kahve içip konuştuktan sonra kalktı komiser Plator. Çıkarken son kez tenbihledi onları.

Prof.Hambert, Jhonny ve Lei bu olaylarla uğraşırken Rudolf'ta Rusyada ölen sevgilisinin mezarını ziyaret ediyordu. Bir yıldır onun mezarını hiç ziyaret etmemişti. Düğünden iki önce onun mezarının önüne gitti. Sakince durdu birkaç dakika. Neden bu kadar sakin olduğunun nedenini hiç bilmiyordu. Kelimeler gelmiyordu içinden. O birkaç dakikada eski anıları hatırladı sadece.

2 yıl önce

Soğuk kış günlerinden birinde Natalya hastalanmıştı. Rudolf bütün gece uyumamış, onun başının ucunda beklemişti. Natalya sabah uyandığında karşısındaki tezgah dikkatini çekti. Tezgahta kahvaltıda yemek için peynir, zeytin ve daha çok şey vardı. Bunu görünce gülümsemeye başladı. Bu zaman Rudolf odaya girdi. Natalya'nın gülümsemesini görünce o da gülümsemeye başladı. "Eğer sen gülüyorsan, mutluysan, demek ki ben görevimi başarıyla tamamlamışım."- dedi. Natalya onun gözlerinin içine bakarak "Ne görevi?"- diye sordu. "Sevmek ciddi bir işdir. Hep sevdiğin insanı mutlu etmelisin. Ben seni seviyorsam, seni mutlu etmeliyim. Ve eğer yüzün gülüyorsa, demek ki ben işimi iyi yapabilmişim."

Şimdiki zaman

Rudolf elindeki iki tane karanfili mezarın üzerine bıraktı.

"Seni hiç unutmadım güzel kadın ve bundan sonra da unutmayacağım! Başkasıyla evlensem bile."

Ve karanfillerle birlikte iki damla gözyaşını mezarın üzerine bırakıp gitti Rudolf.

Yorgun bir gün geçiren profesör herzamanki gibi saat dokuzda uyumaya başladı. Onun uyumasıyla evi büyük bir sessizlik bürüdü. Jhonny ve Lei'de yarım saat sonra uyumaya gittiler. Işıkları kapattılar.

Gece prof.Hambert su içmek için uykudan uyandı. Bardağındaki su bitmişti. Mutfağa gitmek için yerinden kalktı. Bu zaman içeriden ayak sesleri geldi...

Benzer Hikayeler


talihsiz
ben çağlar,beyaz korkutucu tenimden dolayı bana "hayalet" derler,eyer 10 yaşında soluk tenli bi çocuksanız bir çok zorbanın gazabına uğrarsınız özelliklede devran gibi isminden bile bela akıyo mahallede herkez ondan korkardı bende dahil...yanlız oyun oynardım hep hiç oynatmazlardı bi gün kırık kaldırımın üstünde otururken birden yanıma yaklaştı.. -ayağa kalk dedi alaycı bi tavırla yumruklarımı sıkarak kalktım "vay hayaleti kızdırdık gece evimize girebilir" dedi arkadaşlarına doğru ben kısık ve ürkmüş bi ses tonuyla "ne istiyosun?" dedim korkunç bi gülümseme atıp balkonda oturan annemi işaret etti kafasın Daha fazla oku
Devamını Oku
Baldızla evlilik sınaması
Bir gün alışveriş merkezinde melek gibi bir kızla tanıştım. Tabiki bu meleği gördükten sonra kaçırmak olmazdı. Biraz sohbetin ardından beraber bir yemeğe çıkmaya ikna ettim. Tabi ben mutluluktan ve heyecandan uçuyorum çünkü ilk defa bu kadar güzel bir kızla yemeğe çıkıyordum. Yemek yerken birbirimizi biraz daha yakından tanıdık. Sonra birbirimize telefon numaralarımızı verdik ve ikimiz de kendi evlerimize dağıldık. Zamanla telefondaki konuşmalarımız, buluşmalarımız arttı ve sevgili olduk. O kızı zamanla tanıdığımda anladım ki hayatımın aşkı oydu, onun daha önce hiç erkek arkadaşı olmamış yani ben bir ilktim. Aradan 3 ay Daha fazla oku
Devamını Oku
Kayıp hikayesi 30.Bölüm
Kayıp(30.bölüm) Bir ağustos. Bugün çok güzel bir gün. Bugün profesör Hambert'in doğum günü. Bugün o altmış yaşına basıyor. Yaşadıkları bütün tehlikeli anları, peşlerine düşen kötü adamları ona unutturmak için Rudolf güzel bir sürpriz hazırlamıştı. Tayland'a dört uçak bileti almış, hatta orada kalacakları oteli bile ayarlamıştı. İki gün önceden otelin on dördüncü katında iki kişilik iki tane oda ayırtmıştı. Sabah kalkar kalkmaz hemen Prof.Hambert'in odasına gitti. Önce onu, daha sonra Jhonny ve Lei'yi uyandırdı. "Beni güzel uykumdan saat altıda uyandıracak kadar önemli olan şey ne, Rudolf?!"-diyerek bağırdı Rud Daha fazla oku
Devamını Oku

Yinebirgün Hikaye paylaşım platformu

Herkesin bir hikayesi var...