Mezuniyet
Gecen hafta Cuma günü mezuniyetim vardi. Ailem gelmedi. Saat 3 gibi program başladı ve stadda seyircilerin önünden yürüdük. Ben o kalabalikta kimseyi tanimadigum halde onlarin onünden gecerken belki bir mucize olur da ailem bana süpriz yapmıştırda gelmıştir diye baktim. Ama kimse yoktu. Kalabalıklar içinde yalnız kalmıstim resmen. Her mezun ogrenci gibi ben de bir sürü fotpgraf cektirdim. Sonra program botti. Herkesib ailesi stada indi. O an icimde yasadigim yalnizligi tarif edemem. Yurda kadar kimseyle konuşmadan yürüdüm. Gercekten mezunoyetten hic bir sey anlamadım. Mezuniyetten geriye kalanlar mutlu olmayan ben ama mutlu gözüktüğüm bir sürü fotografimdı.
Sadece ıçimi dökmek için yazdim...siz olsaniz ne yapardıniz ?

Benzer Hikayeler


Ben ne istediysem ,hep tersi oldu ????????
Soğuğun Çocukları!
Ne ister ki insan hayattan? Mutlu uyanmak mı sabahları yoksa huzurlu uyumak mı geceleri. Nefes almak yeterdi oysaki bazıları için. Severlerdi onlar kuşların cıvıltısını. Bir müzik duyduklarında mırıldanırlardı sessizce. Açarlardı bir kitap dalarlardı olayın en derinlerine. Tutarlardı balık huzur verirdi onlara denizin senfonisi. Dalgaların feryatlarını dinlerlerdi saatlerce. Ellerinden bir şey gelmezdi boğulan ruhlarına. Onlar aramazdı bir neden gülmek için. Alır çantasını giderdi uzaklara arkasına bile bakmadan. Sessizdi ayakları ses çıkartmazdı giderken haberi bile olmazdı dünyanın. Göç ederlerdi kimsenin olmadığı uzak diyarlara. Çü Daha fazla oku
Devamını Oku
Uzun zamandır hiç kimseyim..

Yinebirgün Hikaye paylaşım platformu

Herkesin bir hikayesi var...