?>
Mezuniyet
Gecen hafta Cuma günü mezuniyetim vardi. Ailem gelmedi. Saat 3 gibi program başladı ve stadda seyircilerin önünden yürüdük. Ben o kalabalikta kimseyi tanimadigum halde onlarin onünden gecerken belki bir mucize olur da ailem bana süpriz yapmıştırda gelmıştir diye baktim. Ama kimse yoktu. Kalabalıklar içinde yalnız kalmıstim resmen. Her mezun ogrenci gibi ben de bir sürü fotpgraf cektirdim. Sonra program botti. Herkesib ailesi stada indi. O an icimde yasadigim yalnizligi tarif edemem. Yurda kadar kimseyle konuşmadan yürüdüm. Gercekten mezunoyetten hic bir sey anlamadım. Mezuniyetten geriye kalanlar mutlu olmayan ben ama mutlu gözüktüğüm bir sürü fotografimdı.
Sadece ıçimi dökmek için yazdim...siz olsaniz ne yapardıniz ?

Benzer Hikayeler


Anneannem küçükken "ah güzel kızım, bu dünayda iki şeye çare yok, biri ölüme diğerini de büyüyünce öğrenirsin" demişti. Geçen yine konuşuyorduk. "Bir ölümle, bir de sevmeyene çare yok değil mi anneanne" dedim hüzünlü bir gülümsemeyle "evet kızım sen büyümüşsün" dedi. :cry:
Devamını Oku
yıllarca bize dunyanın adeletinden bahsetildi "ettiğini bulursun!"
Gerçeği söylemek gerekirse şimdiye kadar hiç bir kızla sevgili olmadım; öyle cirkin biri de değilim. (yani arkadaslar yalan söylemiyorsa). Ha bunda başlıca sebep hiçbir girişimlerimde olmuyor. Lise yıllarında okulda bir kıza teklif etmiştim kabul etmemişti. Ondan beri özgüvenim kırılmış olsa ki hiç bir kızla ilişkim olmadı. Üniversitede de hiç bir kızla çıkmadım. Aslında çok konuşkan, çok espri yapan ve hızlı cevap olduğum için hep beni piic sanır ama öyle değilim. (ilk girdiğim ortamlarda). Hep dikkatleri üstüme çekmeyi başarırım ama sonrası gelmez. Hep para karşılığı yatak ilişkilerim yaptım. İnsanlar sahte ve yapmacı Daha fazla oku
Devamını Oku
Soğuğun Çocukları!
Ne ister ki insan hayattan? Mutlu uyanmak mı sabahları yoksa huzurlu uyumak mı geceleri. Nefes almak yeterdi oysaki bazıları için. Severlerdi onlar kuşların cıvıltısını. Bir müzik duyduklarında mırıldanırlardı sessizce. Açarlardı bir kitap dalarlardı olayın en derinlerine. Tutarlardı balık huzur verirdi onlara denizin senfonisi. Dalgaların feryatlarını dinlerlerdi saatlerce. Ellerinden bir şey gelmezdi boğulan ruhlarına. Onlar aramazdı bir neden gülmek için. Alır çantasını giderdi uzaklara arkasına bile bakmadan. Sessizdi ayakları ses çıkartmazdı giderken haberi bile olmazdı dünyanın. Göç ederlerdi kimsenin olmadığı uzak diyarlara. Çü Daha fazla oku
Devamını Oku

Yinebirgün Hikaye paylaşım platformu

Herkesin bir hikayesi var...