KAYIP hikayesi 28.Bolum
Kayıp(28.bölüm)
Prof.Hambert, Jhonny ve Lei Rudolf'un çantasını buldular ama Rudolf orada yoktu. Etrafa baktılar. "Rudolf !"-diye bağırdılar. Cevap gelmedi. Ormanda Rudolf'u aramaya başladılar. Orman karanlık ve ürkütücüydü. Lei tilkilerin sesinden korksa da, profesörün arkasından gitmeye devam ediyordu. Biraz sonra bağırtı sesleri geldi. Sesler uzaktan geldiği için tam duyulmuyordu ama Rudolf'un sesine benziyordu. Prof.Hambert, Jhonny ve Lei sesin geldiği yere gitmeye başladılar.
Prof.Hambert:
"Hayır, Rudolf! Bizi böyle bırakıp gidemezsin! Dayan, biraz daha! Bu gece ayrılık rüzgarları esmemeli."
Jhonny telefonla Rudolf'u aradı. Yakın bir yerden telefonun sesi geldi. Jhonny çalıların üzerindeki telefonu aldı. "Neden, Rudolf'un telefonu burada? Hırsızlar ona ne yaptılar acaba?" Lei telaşlı bir halde bu sorulara cevap arıyordu.
Gecenin ürkütücü havası kaplamıştı tüm ormanı. Örümcekler av için ağlarını örüyordular. Güzel kuşlar nöbetlerini baykuşlara ve yarasalara devretmişlerdi. Prof.Hambert elinde lambayla her yerde Rudolf'u arıyordu. Daha yeni bulduğu yardımcısını kaybetminin verdiği telaşla hiç yorulduğunu bile farketmiyordu. Çok yürümekten bacakları ağrısa da, korkunç ormanda ilerlemeye devam ediyordu.
Biraz ilerledikten sonra artık yorulduklarının farkına vardılar. Lei ve Jhonny bir taşın üzerinde oturdular. Prof.Hambert ayakta bekliyordu. Lei elini taşın üzerinde gezdirirken bir sıvıya dokunduğunu farketti. Kırmızı renkli bir sıvı. Bu, kandı. Lei gözlerinden yaşlar aka aka ayağa kalktı.
Lei:
"Olamaz!"
Prof.Hambert:
"Ne oldu?"
Lei:
"Burada kan var. Taşın üzerinde. Bu Rudolf'un kanı ola bilir."
Jhonny:
"Rudolf amca kolay kolay ölmez. O başının çaresine bakar."
Prof.Hambert:
"Haydi, kalkın arayalım Rudolf'u!"
Durdukları yerden ilerlemeye başladılar. Biraz ileride- sarmaşık ağaçlarının yanında yeşil bir parça buldular. Bu bir kıyafetin parçasıydı. Rudolf'ta aynı renkte kıyafet giyinmişti. Durum daha da zorlaşıyordu. Lei kötü hisslere kapılıyordu. Jhonny ise onu sakinleştirmeye çalışıyordu. Prof.Hambert'se telaşlı bir halde olanları izliyordu.
Biraz ileri gittikten sonra çalıların arkasında bir adamın yattığını gördüler. Adamın sadece ayakları gözüküyordu. Kafası çalıların öbür tarafında kaldığı için gözükmüyordu. Jhonny sakince adama yaklaşmaya başladı...
Sizce Rudolf olduruldumu?

Benzer Hikayeler


KAYIP hikayesi 10.Bolum
Kayıp(10.bölüm) Profesörakşam saatlerinde kütüphaneden çıkıp karşıdaki markete gitti. O zamandan beri geri dönmedi. İvanın adamları onu arayıp profesör'ün kaçtığını haber verdiler. Evvet! Her kesin düşündüğü gibi profesör marketteki boş kutuların birine girdi. Sonra kutuyu kamyona taşıdılar ve böyleceprofesör İvanın adamlarına yakalanmadan kaçmayı başardı. Profesör Hambert Rudolf'la kaldıkları otele gitti ilk önce. Rudolf oteli terk etmişti. Profesörün ölümünden sonra bütün eşyalarını toplayıp havaalanına gitti. Tam profesörodadayken ajan Natalya geldi. Natalya: Aaa!Siz kimsiniz? Rudolf nerede? Profesör:surprise Daha fazla oku
Devamını Oku
KAYIP hikayesi 8 ve 9.Bolumler
Yazim hatalari olabilir arkadaslar. Bunlar daha 1 yil once yazdigim ilk bolumler. Kusura bakmayin. Kayıp(8.bölüm) Bütün kanallarda,radyolarda Amerikalı bir profesörün kaybolması haberi dönüyordu.Bu Pr.Hambertdi.Evet!Her kes profesörün Moskovada kaybolduğunu söylüyordu.Bütün sokakları onun resimleri kaplamışdı.Polisler ve Amerikanın buradakı konsolosluğunda çalışanlar her yerde ünlü profesörü arıyordular.Bütün hastaneler,morglar kontrol ediliyordu.Hatta profesörün kaçırıla bileceğini düşünüp,bazı şübheli evlere baskınlar yapıyordular.Her kesi bir soru düşündürüyordu:winking:r.Hambert nerede? Bazı hükumet görevlileri Pr.Hambertin Daha fazla oku
Devamını Oku
KAYIP hikayesi 6 ve 7.Bolumler
Kayıp(6.bölüm) Pr.Hambert ve Rudolf bilim adamlarının toplantısı için aceleyle Moskovaya geldiler.Moskovada hiç bir arkadaşları olmadığı için bir otelde iki ayrı oda tutdular.Toplantıdan bir gün önce şehri gezdiler.Soğuk bir kış havası hakimdi Moskovaya. Sokaklardan birinde küçük çocuğuyla beraber neredeyse soğuktan donan fakir bir kadın gördüler.Küçük kız soğuktan titriyordu.Kıyafetleri eskiydi.Yırtık-yırtıkdı.Pr.Hambert çocukluğunu,annesiz-babasız geçirdiği zor günleri hatırladı.O da bir zamanlar sokaklarda soğuktan donuyordu.Küçük kızı ve annesini alıp,önce bir restorana götürdüler.Karınlarını doyurduktan sonra onlara yen Daha fazla oku
Devamını Oku

Yinebirgün Hikaye paylaşım platformu

Herkesin bir hikayesi var...