O gülüyor ben burda yemek yiyemiyorum
Bu gün 4 yıldır çıktığım kızı bir hiç uğruna kaybettim içim içime sığmıyor. Herşey iyiydi güzeldi ve ne sigara ne alkol hiç bir kötü alışkanlığı olmayan biriyim. Acı tatlı 4 yıl geçti her zaman yanındaydım ama hiç bir kusurunu, hatasını yüzüne vurmazdım ama olay 3 gün önce koptu. Dedi biri beni isityor. Bende dedim reddet ozaman yok artık reddedemiyorum annem teyzem zorluyor dedi.

Bende sabret ilkbaharda geliyim isteyim dedim şuan durum müsait değil dedim tamam dedi sonra gelip istemişler. Bana istedikleri akşam mesaj attı "istiyolar bişeler yap" dedi. Bende tekrardan reddet zorla evlendirecek değiller ya kimse seni dedim. Beni anlamıyon dedi.

Sonra anneine söylemiş ve annesi oturduğum evi,mühiti beğenmemiş, işim iyi değilmiş. Sonra aradı beni annemler çok ısrar ediyor bu yüzden ben bir kaç hafta sözleniyim olmadı anlaşamadık der sözü atarım dedi. Bende dedimki bu gurursuzluka nasıl yaşarım bunu kabullenmem lütfen karşı çık dedim. Saatlerce dil döktüm ama sürekli annenmler annemler diyip durdu. Bende daha fazla tutamadım kendimi sinirlendim ve ağzıma geleni saydım çünki çok mantıksızlık geliyordu zorla evlendirecek halleri yoktu ya.

Eğer özlenirsen yüzüne bir daha bakmam dedim ve bu gün sözlenmişler. Facebookta hala arkadaşız ve orda fotoğrafını gördüm beni engellememiş bile. O üniversiteye giderken, ben aç dururdum arkadaşlarının arasında o küçük düşmesin diye yemek paramı ona verirdim. Ne kadar sevdiğimi düşünün. şuan içim yanıyo, mğdem bulanıyor ne saatler geçiyo nede içimdeki bu ateş sönüyo. Resmi gördüm tamamen yıkıldım elim ayağım titredi. ben hatada yapmadım içim yanıyor içim o nasıl gülerek fotoraf çektirebiliyor. Ama hiç iyi dilekler dilemiyorum. Allah belasını versin. O gülüyor ben burda yemek yiyemiyorum...

Benzer Hikayeler


İşte bu da benim hikayem. Muhtemelen bunu okumayacaksınız, sağlık olsun ben içimi döküp rahatladım.
Yaklaşık 1 ay önceydi. Aradı beni, ben İstanbul'a gidiyorum dedi, ama nasıl olur aniden, bir anda apar topar, bana bundan hiç bahsetmeden. "Ama sana ihtiyacım var bugün buluşsak olur mu?" diye sordum şu an otobüsteyim dedi. Ne yani bana veda etmeden öylece gitmiş miydi? Son kez sarılmadan. "Beni öylece bırakıcak mısın?" diye soramama fırsat bile vermeden. Boğuk bi sesle "peki,tamam" diyebildim. Eve gittim sigara yaktım ağladım, çok ağladım. Aradan 1 hafta geçmişti ve o mesaj atmamıştı en son kendimi toparlayıp 'bitti mi ?' diye sorabildiğimi hatırlıyorum. "Evet bitti" dedi sadece bunu yazdı. Neden bana veda Daha fazla oku
Devamını Oku
Çok mu sevmiştik yoksa çok mu engel vardı aramızda? hep dedik içimizden 'hayırlısı olsun' diye. O gün asla gelmeyecekmiş meğer. Belki de hayırlısı değildi. Ama hiç birlikte olamayacağımız anların özlemini çekeceğim. Sesimi duy ve hatırla 'sevememek sen ve ben sevemedik'.
Devamını Oku
Adının üstüne anılar koydurma.. sen mezar taşı değilsin…

Yinebirgün Hikaye paylaşım platformu

Herkesin bir hikayesi var...