Saftım şeytan aklıma girdi doğruyu düşünemedim çok ama çok pişmanım...
Daha 20 yasında kişilik olarak son derece salak biriyim insanlara hemen inanıyorum.
Geçen sene bir sevgilim oldu çok masum akılı, ağır başlı, düzgün birine benziyodu.
Sonradan sonraya davrnışlari değişti sinemaya gitik ilk olarak öptü beni sonra göğüslerime filan elledi.
Arkdaşıma anlattım normal şeyler dedi ne biliyim kaşar olduğunu!!!.
Bir ay olmadan kuzenimin evi var dışarda rahat takılamıyoruz filan dedi davet etti.
Başlarda gitmek istmedim. İkna etmeye çalıştı bende kandım salak gibi aptal gibi eve gittim.
Şerefsiz köpek soydu beni önce öpüştük ben bakire olduğumu ve daha önce bu tür şeyler yaşamadığımı söyledim.
Arkadan yapmaya çalıştı kendimi sıktğımdan hiçbisey yapamadı.
Sadece seviştik öyle söylim yani. Ama ben o günden beri çok pişmanım.
İşin en kötüsüde 2 senelik sevgilisi varmış onu benimle aldatıyormuş yani tamamen beni kullanmak istemiş.
Dunu öğrenmemle daha da pişman oldum.
Kendimi o..bu gibi hisediyorum. Nasıl yaptım ben böyle bir hata. Salak gibi ona inandım aylarca töbe bile edemedim.
Bu olayın üstünden 2 sene geçti. Utancımdan piskolojim yerle bir oldu. Annemin, babamın yüzüne bile bakamıyorum.
Artık sonra kimseyle güvenemiyorum erkeklerden iğreniyorum kendimden.
Saftım şeytan aklıma girdi doğruyu düşünemedim çok ama çok pişmanım unutamıyorum o yaşadıklarımı !!!!
Kaşar mı oldum, namussuz mu oldum, yoldan mı çıkıyım hala kızım bakirim ama bu yaşadıklarımı nasıl unutcam ne yapcam bilemiyorum.

Benzer Hikayeler


Keşkeler
Her şey eskidikçe değerleniyor bunu farkettim. Arabalar, elbiseler, evler, camiler ve insanlar... Neden sağlığında kıymet vermiyoruz insanlarımıza? Neden annemiz babamız hayatta iken kıymet bilmiyor da onlar bu dünyadan göçünce mezarının başında ağıtlar yakıyoruz. Şimdi olsa ona hayatta yapmam diyoruz. Ömrümden ömür gitsede o geri gelse diyoruz. Ve hayatta şunu farkettim. Yaşım o kadar büyük değil ama bir çok şeyin değerini sonradan anladım. Hep kendime sözler verdim. Bundan sonra kadir kıymet bileceğim diye. Ama bilemedim. Peki ya sizler hiç sordunuz mu kendinize, değerini anlıyor musunuz elinizde ki şeylerin ???
Devamını Oku
Son Pişmanlık
Her gece olduğu gibi aldım kalemimi elime başlıyorum karalamaya nazlı defterimi. Naz yapıyor her gece yazma gıdıklanıyorum diyor. Ben gülemedim sen gül diyorum ona ve başlıyorum yazmaya. Belki de pişmanlıklarım bir iskambil destesinde ki tek bir kart olsa bütün evreni kaplardı. Sessizce oturup konuşsam onlarla dinerdi belki içimdeki sızı. Acı vermezdi belki o kadar, tenimin çürüdüğünü hissetmezdim geceleri. Kokusunu almazdım çürümüş etin. Gözlerim kaymazdı gecenin bir vakti zifirini karanlıkta ki suretine. Biliyor musun? Pişmanlıklarım hep bana ayak bağı oldu şu hayatta. Hep kendime dedim ki ben bu hayat sanki başka birisi tarafından kullanılm Daha fazla oku
Devamını Oku
Biz güzel geçecek her günü ziyan ettik. Geçmiş olsun.

Yinebirgün Hikaye paylaşım platformu

Herkesin bir hikayesi var...