?>
annem beni affet
ben almanyanin kücük bir sehrinde büyüdüm, keske vatanimda büyüyebilseydim.
Belki herseyim olmazdi ama huzurum olurdu, belki hayatim daha degisik ilerlerdi, belki….?
neyse dedigim gibi biz almanyanin kücük bir sehrinde kokusuna doyamadigim annem, herseyi dogru yapmak isteyen
ama milletin dedikodusundan utanan annem, babam cok sevdigim “benim kizima güvenim sonsuzdur ” diyen babam ve
birbirimizden cok uzak oldugumuz üç tane abim! belki babam ve annem yasam mucadelesinde bizi sevmeyi unutmuslardi
bilmiyorum belkide onlar herseyi dogru yapmislardi belki de yanlis olan bendim.
belki de babam bana fazla güvenmisti! ve hala da güveniyor. ailenin en kücügü ben olduğum için
her istedigim oluyordu dedigi gibi babamin birtanesiyim. yasim 15 oldugunda komsumun ogluna asik oldum askmiydi bir hevesmiydi cahillikmiydi bilmiyorum.
birgün biz kacarak evlendik. mersine kocamin memleketine kactik, ilk gecemizde hamile kaldim.
bugün 13 yasinda bir kizim var. evliligim fazla sürmedi kocam isini kaybettikten sonra beni dövmeye basladi ve
babam beni cok seven babam buna dayanamadi ve beni hemen kizim dogduktan sonra almanyanin baska bir sehrine gönderdi.
”benim tek kizim var el oglundan dayak yesin diye büyütmedim” düsüncesindeydi,
benim ve kizimin huzur icinde yasamamizi istiyordu.
annemse hic sevgisini göstermezdi “beni annem sevmiyor“ düsüncesindeydim. YANILDIM.
bugün kendim bir anne olarak annemi daha iyi anliyorum ama cok gec egerki o zamanlar bu günki gibi düsünebilseydim cok seyi baska yapardim.
Cok baska bir hayatım olabilirdi.
annem benim yokluguma dayanamadi, hastalik arkasına hastalik geldi ve annem 3 sene önce vefat etti.
son nefesinde ulastim anneme ama neye yarar, ben anneme doyamadim, yüzüne bakipta annem beni affet diyemedim sarilip koklayamadim.
utandim kendimden, hayatimdan, yaptiklarimdan. Anneme anlatacagim cok sey vardi, annemden ve babamdan ayrilinca basima neler geldi neler….
abilerim annemin ölümünden hep beni sorumlu tuttular ve haklilardi. Şuan benden nefret ediyorlar.
yazmayi unuttum kizimi babasi ben ayrildiktan 6 sene sonra öldü ölüm sebebini hala bilmiyorum.
kizim babasini hic görmedi ama bundan kendimi sorumlu tutmuyorum, cünkü o bize sahip cikmadi tek dostu ickiydi.
ginede yattigi yer mekani cennet olsun. nede olsa kendi cahilligim yüzündendi ve kizimin babasi.
kizimla baska sehirde yapa yalniz kaldigim da cok zor günler gördüm.
kocamin icki düskünlügünden epeyce borclanmistim, ellimizden tutan kimsede yoktu.
annem ve babama eger zorluklarimizdan anlatsaydim elbette yardimcim olurlardi ama buna yüzüm yoktu.
KENDI DÜSEN AGLAMAZ diye düsündüm nede olsa cok hatam olmustu. kizimi soguk yagmurlu bir günde delik ayakabi ve yazlik ince bir ceketle okula gönderdigimde
ateslenip yataga düstü ve ben babamin sonsuz güvendigi kizi ben hayat kadini olarak calismaya karar verdim.
ben anamdan orospu olarak dogmadim. bugün hala hayat kadini olarak calisiyorum.
bunu ailemden kimse bilmiyor ama aynaya baktigim zaman kendimden kaderimden utaniyorum.
kizima her istedigini alabiliyorum ve bu beni biraz olsun teselli ediyor.
sonra gece oldugunda sabahlara kadar agliyorum. neden bukadar hata yaptim. anneme beni affet diyerek yalvariyorum.

Benzer Hikayeler


Bu hayat benden ne istiyor?
Nereden başlasam, nasıl başlasam bilemiyorum. Küçük yaşta kaldıramayacağım şeylerle sınanıyorum. >aten babam rahmetli olduktan sonra hayatım alt üst oldu. Hiç bir şeyin değerini zamanında bilmediğimiz gibi babamın da değerini sağken bilemedik. Babamın öldüğü gün teyzemle annem konuşurken kulak misafiri oldum. Arlarında geçen konuşmada 'ARtık bu çocuk gerçek ailesini öğrenmemeli' cümlesini duyduğumda bir kez daha yıkıldım. Bir den bire her şey üst üste geldi sanki daha ben kendi kendimi bile bilmezken çevremdeki insanlar kimdi? Her gün bunu düşünür oldum. Kendi kendimi yiyip bitiriyordum. Bir ara takıntı yaptım o "ÖZ" ail Daha fazla oku
Devamını Oku
can yoldaşım canım kedim gel geri
Benim duman adlı bir kedim vardı. Sarı beyaz renklerinde bir erkek kedi... Bundan bir sene önce kardeşiyle birlikte çalılıklarda bulmuştum annesiz ve aç... Aldım besledim, hasta oldu baktım, beraber uyudum, oyunlar oynadım, yaralandı onun acısını paylaştım. Üzüldüğümde ağlarken gelir yüzüme patisini koyardı bana ağlama derdi. Ama artık yüzüme koyulan o pati yok ... Gitti çok uzaklara belki bir yıldıza gitti... Köpek öldürmüş :(((( Dün gece koştum boğuşma sesine son sesiymiş duyduğum kedimin.. Duman artık yok... Oysa çapkındı kedim kız kedilerin peşinde koşardı, köpek yanına gelince oyun sanmıştır belki, oysa çırpınd Daha fazla oku
Devamını Oku
Öldüğüm gün aynı zamanda yaşamaya başladığım gündü
Benimki sokak sürpüntusuydu geceleri eve girerdi benim ailem izin vermediğini için en geç 11 12 de eve donerdim ve bu arada gelişen olaylar o ilk baştaki 15 kişilik arkadaşlıktan siyrilmistik cunki beyefendinin evi assagida olduğu için kışın kimse gelmiyo diye orası uzak bizim eve gel derdi
Devamını Oku

Yinebirgün Hikaye paylaşım platformu

Herkesin bir hikayesi var...