?>
Öldüğüm gün aynı zamanda yaşamaya başladığım gündü
Oda beni seviyordu gerçekten seviyordu annesi babası gibiydim her şeyine karisiyodum sevgilisi gibide sariliyodum her şeyden önce artık montunun içine koyunca elini el ele tutusa biliyoduk :smile: elim üşüdü bahenesiyle değil tabiki tutmak istiyodum tutuyodum gogusuyle oynamama izin veriyodu

Benzer Hikayeler


Dünyam karardı
Üniversite 3. sınıftaydım. Bu zamana kadar sevgili şeklinde hiç erkek arkadaşım olmadı. Hiç kimseye karşı bi yakınlık hissetmedim. Her zaman düşündüğüm, istediğim, yüreğimden geçen hayatıma girecek erkeğin ilk ve son olmasaydı. Eli elime değecekse, birlikte bir şeyler paylaşacaksak bizi ayıran tek şey ölüm olmalıydı. O sıralar tanıştım Ümitle. Günler geçtikçe ona öyle alıştım onu öyle sahiplendim ki. Sanırdım dünya sadece bizim etrafımızda dönüyor. Bizdeki sevgi ölümsüz hiçbir zaman bitmeyecek. Yokluğunu düşünmek bile o kadar ürkütücü ki o olmazsa hayatın biteceğini hiç birşey yapamam gişbi geliyordu. Bir anda be Daha fazla oku
Devamını Oku
Yarm Kaldı
sevdicegmle Ayrldk Ve bir gun bir haber aldm İstemeye Gelmisler Kabul Etti Bende Aradm Agladm Szladm Ama Ne care Vazgecmis Sevdigim Benden Ve Hic Unutamiyorum Bana Syledigi Lafı Benden Ve Nisanlimdan Kocamdan Uzak Dur Dedi Ben 7 Yilimi Verdm O bana Bu lafı Syledi ☹️
Devamını Oku
Anlayacaksınız arkadaşlar, ağlaya ağlaya fotoğrafına baktığınızda verdiğiniz sevginin yazık olduğunu anlayacaksınız.
Devamını Oku

Yinebirgün Hikaye paylaşım platformu

Herkesin bir hikayesi var...