?>
İşte bu da benim hikayem. Muhtemelen bunu okumayacaksınız, sağlık olsun ben içimi döküp rahatladım.
Yaklaşık 1 ay önceydi. Aradı beni, ben İstanbul'a gidiyorum dedi, ama nasıl olur aniden, bir anda apar topar, bana bundan hiç bahsetmeden.
"Ama sana ihtiyacım var bugün buluşsak olur mu?" diye sordum şu an otobüsteyim dedi. Ne yani bana veda etmeden öylece gitmiş miydi?
Son kez sarılmadan. "Beni öylece bırakıcak mısın?" diye soramama fırsat bile vermeden. Boğuk bi sesle "peki,tamam" diyebildim.
Eve gittim sigara yaktım ağladım, çok ağladım. Aradan 1 hafta geçmişti ve o mesaj atmamıştı en son kendimi toparlayıp 'bitti mi ?' diye sorabildiğimi hatırlıyorum. "Evet bitti" dedi sadece bunu yazdı.
Neden bana veda etmedin diye sordum, böylesinin daha kolay olucağını düşündüm dedi. Bu acıya öyle üzülmüştüm ki...
Günlerce tek damla yaş dökmedim, etrafımda onlarca üzücü olay oldu; hastalıklar, ölümler... Ama ben üzülemiyordum, hissedemiyordum, ağlayamıyordum.
Daha sonra bunun depresyon olduğunu öğrendim. Fazla uzun sürmedi güçlüydüm çünkü, zamanla unuttum o kendimden çok sevdiğim aşkımı, sadece aklıma gelince ağlıyordum.
Alışmıştım artık hatta geri dönmemesini bile istiyordum çünkü ondan nefret etmeye başlamıştım.
Tam 2 ay sonra geri döndü, beni aradı ve konuşmak istediğini söyledi. Ne diyeceğini çok merak ediyordum, kabul ettim.
Eskiden gittiğimiz kimselerin bilmediği bir deniz kıyısı vardı, oraya gittik.
Daha önce birlikteyken küçüklüğümden beri balık tutmak istediğimi söylemiştim, yanında iki küçük olta vardı şaşırdım ve o an ona duyduğum nefretin zerresi yoktu artık.
Hiçbir şey olmamış gibi hissetim. Birkaç balık tutma çabasından sonra sarıldı bana. O kadar özlemişim ki onu, kokusunu, o sıcaklığı.
Beni affet dedi, çok özledim seni, sensiz yapamıyorum. Küçük bir gülümsemeyle saçların da uzamış dedi.
Zor tuttum kendimi ağlamamak için yinede bir damla yaş süzüldü işte. Görmesin diye kafamı eğdim.
Onu affedemiyordum, ama çok özlemiştim ne diyeceğimi de bilmiyordum, ne yapacağımı da.
Sadece sarıldım, o anlamıştı zaten. Şimdi 3 ay oldu. Onun yanındayken huzuru bulmuştum. Birden yine veda etti.
Son vedasını yaparken "Madem gidicektin, neden geldin?" diye sordum "bilmiyorum" dedi. Ve yine gitti.
Buraya yazamacağım şeyler yaşandı. Çirkin, hoş olmayan şeyler. Bunları yaşayarak anılarımızı bi hiçe çeviren şeyler.
Sonra anladım ki, aşk gerçekten yok. 2 ay oldu. Sanırım şu an bi sevgilisi var ve ben hala onu çok seviyorum.
Belki de sevdiğim hatıralarda kalan anılarımızdır bilemiyorum. Tek bildiğim bunları yazarken döktüğüm gözyaşlarına değmeyecek biri olduğu, farketmez.
İşte bu da benim hikayem. Muhtemelen bunu okumayacaksınız, sağlık olsun ben içimi döküp rahatladım.

Benzer Hikayeler


Bu kadar çok severken neden ayrıldın?
11 ay süren birliktelik, güldük, çocuk olduk, aynı omuzda ağladık. Kalbimin attığını sadece onun yanında hissediyordum. Kavga ederken, çok kızgınken bile seviyordum. Kokusunu heryerden tanırdım. Bu kadar mutluyken mutsuz olmak, en kötüsü de, ayrı olmak. Nedeni; acı çeksede seven bir kadın, ama çabalamayan en ufak çaresizliğinde kaçan bir erkek. Ardında günlerce ağlayan, artık yaradandan başkası olmadığına inanan, dua ederken bile ağlayan, kalbini hissetmeyen, dışarıda maske takıp gülerken, yastığına başını koyduğunda, sabaha kadar fotografına bakıp, eski eşyalarını koklayıp ağlayarak uyuyan, sevgisini içine atan, ve en sonund Daha fazla oku
Devamını Oku
Çok mu sevmiştik yoksa çok mu engel vardı aramızda? hep dedik içimizden 'hayırlısı olsun' diye. O gün asla gelmeyecekmiş meğer. Belki de hayırlısı değildi. Ama hiç birlikte olamayacağımız anların özlemini çekeceğim. Sesimi duy ve hatırla 'sevememek sen ve ben sevemedik'.
Devamını Oku
Yarın uzun bir yolculuğa çıkıyorum
Aşkım, Yarın uzun bir yolculuğa çıkıyorum. Üzgün olsam bile mutlu ve sakin hissediyorum kendimi. Çünki bilinmeyenden korkmamayı bana öğrettiğin. Öğrendim ki zayıflıklarımızıa dışa vurmak bizi daha güçlü yapıyor. Aşktan korkmamak gerektiğini de öğrendim. Seni çok özleyeceğim. Ama biliyorum ki bir gün tekrar beraber olacağız. Ne kadar zaman sonra olduğunun hiçbir önemi yok. Seninle çok uzun bir süre beraber olacağız. Bu arada sana kokumu ve karanlıktan asla korkmaman için yildizları sana bırakıyorum. Yalnız kaldığın her an, yanında olamadığım her an seni bekliyorum; seni seviyorum…
Devamını Oku

Yinebirgün Hikaye paylaşım platformu

Herkesin bir hikayesi var...