?>
"Öyle bir diyar ki burası..."
"Öyle bir diyar ki burası... Gündüzler güneş sanki cehennemden gelmiş gibi heryeri kasıp kavuruyor, geceler sema kızıl gözlü yıldızlarla süsleniyor. İnsanlar avuç avuç toplanıp buraya atılmış gibi. Gözler kalbin aynasıdır derler. Onların gözleri soğuk kışları anlatıyor. İnsanın kalbini titretiyor gülümseyen yüzlerin arkasındaki soğuk kışlar. Kısa sürede kolay kolay yabancılaşıyor buradaki insanlar bir-birine karşı. Sanki biri sürekli geçilmez duvarlar örüyor insanların arasına.
Şerap kokuları geliyor her sokaktan. İnsanların çoğu zehir içer gibi içiyor kan kırmızısı şerapları. Hava iyice kararıp ay kendini semada gösterdiği zaman tüm evlerde ışıklar kapatılır. Sadece mum ışıkları karanlıkları aydınlatmaya başlar. Tek güzel özellik bu diyarda insanların çoğunun şair ruhlu olması. Onlar dertlerle yaşlanmak yerine, dertlerini güzel kokulu kağıtlara hapsediyorlar..."

Benzer Hikayeler


Mezuniyet
Gecen hafta Cuma günü mezuniyetim vardi. Ailem gelmedi. Saat 3 gibi program başladı ve stadda seyircilerin önünden yürüdük. Ben o kalabalikta kimseyi tanimadigum halde onlarin onünden gecerken belki bir mucize olur da ailem bana süpriz yapmıştırda gelmıştir diye baktim. Ama kimse yoktu. Kalabalıklar içinde yalnız kalmıstim resmen. Her mezun ogrenci gibi ben de bir sürü fotpgraf cektirdim. Sonra program botti. Herkesib ailesi stada indi. O an icimde yasadigim yalnizligi tarif edemem. Yurda kadar kimseyle konuşmadan yürüdüm. Gercekten mezunoyetten hic bir sey anlamadım. Mezuniyetten geriye kalanlar mutlu olmayan ben ama mutlu gözüktüğüm bir sürü fotografimdı. Daha fazla oku
Devamını Oku
Heybemde ki Yıldızlar!
Mutluluk bu kadar uzak mıydı soframa. Hiç mi beğenmedi soframda ki yemekleri? Hiç mi denemedi sıcacık çorbamdan. Tuzu mu eksikti acaba ya da çok mu fazlaydı acısı. Ben doyuyordum o sofrada o niye doyamadı acaba? Neden diye soruyorum sürekli kendime neden hep karanlık dünya. Neden aydınlatmıyor gecelerimi eski dostlardan kalma bir anı. Neden kafamı yastığa koyduğumda uyuyamıyorum. Neden sevmiyorum geceleri çöken yalnızlığı. Neden yetmiyor gökyüzünde ki yıldızlar. Işıkları teker teker sönerken neden canım acıyor. Bilmezdim küçükken hayatın bu kadar acımasız olduğunu. Çevremde ki insanları doğru seçmem gerektiğini. Heybemde biriktirdiğim Daha fazla oku
Devamını Oku
fazla özlüyorum
özlem duygusuyla tutuştu yüreğim. minicik ellerini yine öpüp koklamak istiyorum. ona sürtük orospu diye hakaret eden bir adamla gitti. ne oyuncak görmek istiyorum. ne süpriz yumurta. kameradan bakmak ne kadar da zor o guzel yüzüne.
Devamını Oku

Yinebirgün Hikaye paylaşım platformu

Herkesin bir hikayesi var...