?>
Yaşamadığını düşünmək
Yaşamadığını düşünmək...
(Esse)
Habil Yaşar
(Yeni/06.11.2017)
Yaşamadığımı düşünürəm, amma hər nəfəs aldıqca nəyisə səhv düşündüyümü də anlayıram.
Nədən yalnız qaranlıq?
Bəlkə işığı görməyəcək qədər kor olmuşam və ya bəlkə o işığa gedən yolları heç axtarmamışam?
Bir az düşünməyin vaxtı deyilmi?
İçimdəki mən hər an Tanrı ilə danışmaqda davam edir və bəlkə də içimdəki o mən elə tanrının özüdür. O, tanrı ki, mənə sən bədbin fikirlərə məskən olmaq üçün yaradılmamışsan deyir. Toparlanmaq üçün sabah çox gec ola bilər, bu an isə ən ideal zamandır. İtirilən bir an ümid edilən əlli ildən daha dəyərli deyilmi?
Gələcək mənə xoş günlər vəd etməyə bilər, çünki gələcək hər zaman şübhəlidir. Amma mən xoş gələcək üçün vədlərimə sadiq qalaraq mübarizə apardımmı? Günahları başqalarının boynuna atmaq çıxış yolu deyildir. Bu ona bənzəyir ki, mən kollektiv idman oyununda öz vəzifəmi icra etmədən başqalarından qalib gəlməyi tələb edirəm.
Yağışlar torpağa həyat verdiyi kimi, mən də içimdəki məni ruhlandırmalıyam. Oysa hər zaman yağışlar yağmaz cadarlanmış torpaqlara. Demək ki, həyat da belədir. Heç də hər şey istədiyim kimi getməyə bilər, amma mən gedəcəyim istiqamətə doğru hər zaman yönlənməliyəm. Həyat geri çəkilənləri əsla bağışlamaz, sındırar, məhv edər.
İçimi işıqlandırmalı və işıq qaranlıqdan doğur əsla unutmamalıyam. Qaranlığa meydan oxuyarcasına davranmamalıyam, sadəcə işığın dəyərini anlatmalıyam qaranlığa. Qoy qaranlıq belə qürur duysun mənimlə.
Heç nə heç də mürəkkəb deyildir. Sadəcə sadə olanı mürəkkəb kimi görməməli, düşüncələrimi hər şey çox asandır deyə tənzimləməliyəm. Tanrı heç də əzab vermək istəməz, mən özüm özümə əzab vermək istəmədikcə.
İstənilən qələbə hədiyyə edilmir, qazanılır. Qazanmaq üçün nəyi itirməliyəm?-Hədiyyələrimi-bir az enerjimdən, bir az istədiklərimdən...
Yaşamadığımı düşünməm səhvlərin ən böyüyü.( Oysa ayağım altdakı o daş parçası belə yaşayır həyatı). Bu yazıları yazdıran içimdəki mənsə, demək yaşayan da mənəm.
Həyatıma rəng qatan hər gözəllik mənim fırçamın əsəridirsə, bu əsərləri də qorumaq mənim həyatımın məqsədidir.
Habil Yaşar 06.11.2017
img/hikaye/thump_big/15c9bad8846291_400_yinebirgun.jpg

Benzer Hikayeler


Bu kadar çok severken neden ayrıldın?
11 ay süren birliktelik, güldük, çocuk olduk, aynı omuzda ağladık. Kalbimin attığını sadece onun yanında hissediyordum. Kavga ederken, çok kızgınken bile seviyordum. Kokusunu heryerden tanırdım. Bu kadar mutluyken mutsuz olmak, en kötüsü de, ayrı olmak. Nedeni; acı çeksede seven bir kadın, ama çabalamayan en ufak çaresizliğinde kaçan bir erkek. Ardında günlerce ağlayan, artık yaradandan başkası olmadığına inanan, dua ederken bile ağlayan, kalbini hissetmeyen, dışarıda maske takıp gülerken, yastığına başını koyduğunda, sabaha kadar fotografına bakıp, eski eşyalarını koklayıp ağlayarak uyuyan, sevgisini içine atan, ve en sonund Daha fazla oku
Devamını Oku
Adam olmaz dedin senden
Git gideceksen bekleme, Farklı değilsin sen de Gideceksen bekleme. Adam olmaz dedin senden Adam nedir dedim içimden Farketmezdi değişseydim Güvenseydim ya da salıverseydim. Sen yine yalanlarınla yaşayacaktın....
Devamını Oku
yıllar önceydi, çokta güzeldi, şimdi düşününce, benimsin DEMİŞTİN! ben de senin! "Dantel" otelinde
Tam unuttuyorsun, hatta başkasından hoşlanmaya başlıyorsun, aklının köşesinden bile geçmiyor ama bir şarkı, bir görüntü, bir anı... tekrardan düşüyor aklına Gerçekten sevince unutulmuyor. İnsan neden böyle bir sevgiye kıyar ki! https://www.youtube.com/watch?v=kynr9ZCXtkw
Devamını Oku

Yinebirgün Hikaye paylaşım platformu

Herkesin bir hikayesi var...