?>
Yaşamadığını düşünmək
Yaşamadığını düşünmək...
(Esse)
Habil Yaşar
(Yeni/06.11.2017)
Yaşamadığımı düşünürəm, amma hər nəfəs aldıqca nəyisə səhv düşündüyümü də anlayıram.
Nədən yalnız qaranlıq?
Bəlkə işığı görməyəcək qədər kor olmuşam və ya bəlkə o işığa gedən yolları heç axtarmamışam?
Bir az düşünməyin vaxtı deyilmi?
İçimdəki mən hər an Tanrı ilə danışmaqda davam edir və bəlkə də içimdəki o mən elə tanrının özüdür. O, tanrı ki, mənə sən bədbin fikirlərə məskən olmaq üçün yaradılmamışsan deyir. Toparlanmaq üçün sabah çox gec ola bilər, bu an isə ən ideal zamandır. İtirilən bir an ümid edilən əlli ildən daha dəyərli deyilmi?
Gələcək mənə xoş günlər vəd etməyə bilər, çünki gələcək hər zaman şübhəlidir. Amma mən xoş gələcək üçün vədlərimə sadiq qalaraq mübarizə apardımmı? Günahları başqalarının boynuna atmaq çıxış yolu deyildir. Bu ona bənzəyir ki, mən kollektiv idman oyununda öz vəzifəmi icra etmədən başqalarından qalib gəlməyi tələb edirəm.
Yağışlar torpağa həyat verdiyi kimi, mən də içimdəki məni ruhlandırmalıyam. Oysa hər zaman yağışlar yağmaz cadarlanmış torpaqlara. Demək ki, həyat da belədir. Heç də hər şey istədiyim kimi getməyə bilər, amma mən gedəcəyim istiqamətə doğru hər zaman yönlənməliyəm. Həyat geri çəkilənləri əsla bağışlamaz, sındırar, məhv edər.
İçimi işıqlandırmalı və işıq qaranlıqdan doğur əsla unutmamalıyam. Qaranlığa meydan oxuyarcasına davranmamalıyam, sadəcə işığın dəyərini anlatmalıyam qaranlığa. Qoy qaranlıq belə qürur duysun mənimlə.
Heç nə heç də mürəkkəb deyildir. Sadəcə sadə olanı mürəkkəb kimi görməməli, düşüncələrimi hər şey çox asandır deyə tənzimləməliyəm. Tanrı heç də əzab vermək istəməz, mən özüm özümə əzab vermək istəmədikcə.
İstənilən qələbə hədiyyə edilmir, qazanılır. Qazanmaq üçün nəyi itirməliyəm?-Hədiyyələrimi-bir az enerjimdən, bir az istədiklərimdən...
Yaşamadığımı düşünməm səhvlərin ən böyüyü.( Oysa ayağım altdakı o daş parçası belə yaşayır həyatı). Bu yazıları yazdıran içimdəki mənsə, demək yaşayan da mənəm.
Həyatıma rəng qatan hər gözəllik mənim fırçamın əsəridirsə, bu əsərləri də qorumaq mənim həyatımın məqsədidir.
Habil Yaşar 06.11.2017
img/hikaye/thump_big/15c9bad8846291_400_yinebirgun.jpg

Benzer Hikayeler


Keşke kırıldığımı, yorulduğumu ve darıldığımı anlatmak için ayrılmam gerekmeseydi.
bir dosta aşık olmak! Sonu mu? Sonu....
İkimizde fırtınalı bir hayatın ortasındaydık. İkimizde acısını çektiğimiz aşkların yaralarını sarmaya çalışıyorduk. İyi birer dosttuk, her şeyi paylaşır, her anımız birlikte geçer olmuştu. Bu yakınlaşma kısa bir sürede ve hızlı olmasına rağmen benim zamanım için öyle güzel geçiyordu ki içimdeki kıpırdanmalardan habersizdim. Sanki bir hayal dünyasındaydım, kendime geldiğimde bi baktım ki sana aşık olmuşum. Kendimi tutamadım işte duygularıma hakim olamadım. Sen benim platonik aşkım, bense senin hala dostundum artık. İçimdeki aşk öyle bir noktaya geldi ki kendimi çok zor tutar duruma gelmiştim. Ama daha fazla tutamazdım ke Daha fazla oku
Devamını Oku
Çok mu sevmiştik yoksa çok mu engel vardı aramızda? hep dedik içimizden 'hayırlısı olsun' diye. O gün asla gelmeyecekmiş meğer. Belki de hayırlısı değildi. Ama hiç birlikte olamayacağımız anların özlemini çekeceğim. Sesimi duy ve hatırla 'sevememek sen ve ben sevemedik'.
Devamını Oku

Yinebirgün Hikaye paylaşım platformu

Herkesin bir hikayesi var...