?>
Yaşamadığını düşünmək
Yaşamadığını düşünmək...
(Esse)
Habil Yaşar
(Yeni/06.11.2017)
Yaşamadığımı düşünürəm, amma hər nəfəs aldıqca nəyisə səhv düşündüyümü də anlayıram.
Nədən yalnız qaranlıq?
Bəlkə işığı görməyəcək qədər kor olmuşam və ya bəlkə o işığa gedən yolları heç axtarmamışam?
Bir az düşünməyin vaxtı deyilmi?
İçimdəki mən hər an Tanrı ilə danışmaqda davam edir və bəlkə də içimdəki o mən elə tanrının özüdür. O, tanrı ki, mənə sən bədbin fikirlərə məskən olmaq üçün yaradılmamışsan deyir. Toparlanmaq üçün sabah çox gec ola bilər, bu an isə ən ideal zamandır. İtirilən bir an ümid edilən əlli ildən daha dəyərli deyilmi?
Gələcək mənə xoş günlər vəd etməyə bilər, çünki gələcək hər zaman şübhəlidir. Amma mən xoş gələcək üçün vədlərimə sadiq qalaraq mübarizə apardımmı? Günahları başqalarının boynuna atmaq çıxış yolu deyildir. Bu ona bənzəyir ki, mən kollektiv idman oyununda öz vəzifəmi icra etmədən başqalarından qalib gəlməyi tələb edirəm.
Yağışlar torpağa həyat verdiyi kimi, mən də içimdəki məni ruhlandırmalıyam. Oysa hər zaman yağışlar yağmaz cadarlanmış torpaqlara. Demək ki, həyat da belədir. Heç də hər şey istədiyim kimi getməyə bilər, amma mən gedəcəyim istiqamətə doğru hər zaman yönlənməliyəm. Həyat geri çəkilənləri əsla bağışlamaz, sındırar, məhv edər.
İçimi işıqlandırmalı və işıq qaranlıqdan doğur əsla unutmamalıyam. Qaranlığa meydan oxuyarcasına davranmamalıyam, sadəcə işığın dəyərini anlatmalıyam qaranlığa. Qoy qaranlıq belə qürur duysun mənimlə.
Heç nə heç də mürəkkəb deyildir. Sadəcə sadə olanı mürəkkəb kimi görməməli, düşüncələrimi hər şey çox asandır deyə tənzimləməliyəm. Tanrı heç də əzab vermək istəməz, mən özüm özümə əzab vermək istəmədikcə.
İstənilən qələbə hədiyyə edilmir, qazanılır. Qazanmaq üçün nəyi itirməliyəm?-Hədiyyələrimi-bir az enerjimdən, bir az istədiklərimdən...
Yaşamadığımı düşünməm səhvlərin ən böyüyü.( Oysa ayağım altdakı o daş parçası belə yaşayır həyatı). Bu yazıları yazdıran içimdəki mənsə, demək yaşayan da mənəm.
Həyatıma rəng qatan hər gözəllik mənim fırçamın əsəridirsə, bu əsərləri də qorumaq mənim həyatımın məqsədidir.
Habil Yaşar 06.11.2017
img/hikaye/thump_big/15c9bad8846291_400_yinebirgun.jpg

Benzer Hikayeler


Vazgeçmekte hürsünüz. Ama unutmakta aslaa!!!!
seni sevmekten hiç vazgeçmedim, sadece söylemekten vazgeçtim
Seni seviyorum. İnan seni sevmekten hiç vazgeçmedim, sadece söylemekten vazgeçtim. Çünkü her 'seni seviyorum’ dediğimde kalbimi parçaladın ve kalbimde kırılacak yer kalmadı. Rabbimin bana verdiği kalbi sana emanet ettim sense unufak ettin. Nefes bile alamazken doğru dürüst o iki kelimeyi birleştirip nasıl söyleyeyim sana? Sen, git dediğin zamanlarda yüzsüzce sana koştuğum zamanlar çoktu ama ilk defa bu denli gururluyum bak karşında. Gözyaşlarım içime akıyor ve ben o yaşlarda'dışarı vuramadığım her duyguda’ boğuluyorum sevdiğim. Sanırım daha fazla yazamayacağım, buna bile takatim kalmadı. Seni çok seviyorum bunu bil olur mu? S Daha fazla oku
Devamını Oku
Gelecekmisin adamın biri
Başlarda sevmediğini sandım dalga geçer dedim ama bilemedim ki 3 senelik uzun bir aşk yaşacaktık biz seninle her gün birbirmizi görüyorduk her saat telefonda konuşuyoduk sanki bir elmanın iki yarısı gibi… sonra mutluluğu birbirimize ögrettik sonra acıyı ve ailelerimiz ögrendigindede ayrılığı ögrendik biz. biribirimizin sesini duymadan saatler geçirmeyi sanki ölü gibiydik karşı karşıyaydık ama bakamazdık birbirimize yasaklanmıştık artık elma şekerimizi elimizden almışlardı sonra yalnızlaştık ikimizde uzaklaştık sonra sen üniversiteye gittin hani sadece senin için okuyacağım dedigin üniversiteye. ve sen gitdiğinde sensiz hayat ö Daha fazla oku
Devamını Oku

Yinebirgün Hikaye paylaşım platformu

Herkesin bir hikayesi var...