?>
Bir intihar məktubu
Sizin xəyallarda özünüzün özünüzü aldatdığınız “cənnətinizi”, mənim “cəhənnəmdəki” göz yaşlarım təravətləndirəcək.
Habil Yaşar

Oxuyun, amma, dərk eləyin, sonra gec olacaq...(Növbədə siz də ola bilərsiniz).
Yüz faiz əminəm ki, bu məktubu oxuduğunuz təqdirdə məni cəhənnəmə göndərəcəksiniz (buna yalnız Tanrı qərar verir), amma əsl cəhənnəmdə sizlərin özü olduğunu unudacaqsınız.
Bəli, mən intihar etdim. Amma, heç nə səbəbsiz olmur.
Əgər, biriləri intihar edirsə öncə intihar edəni yox, onu buna məcbur edən amilləri nəzərdən keçirmək lazımdır. Məni iradəsi zəif, psixoloji pozğunluqları olan biri kimi də xarakterizə edə bilərsiniz, amma hər nə edirsiniz edin, sonunda hər şey sizin üçün qaranlıq qalacaq, çunki, zülmətdə yaşayanlar heç zaman işığın nə olduğunu anlamayacaq qədər kordular. Siz burda məni mühakimə edir, sanki, Tanrı imiş kimi məni cəhənnəmin qır qazanında yanmağımımdan danışırsınız. Görünür sizin bu dünyada müzakirə ediləcək mühüm problemləriniz yo:smiley:u. Birinin arxasınca heç zaman bilə bilməyəcəyiniz şeylərdən danışmaqdansa, real olan problemlərinizi nədən araşdırıb gün işığına çıxmırsınız. Bəli, mən intihar elədim, daha doğrusu məni sizlər buna sürüklədiniz, məcbur elədiniz. Bəli, mən günahkaram, amma bir şeyi əsla unutmayın: Biri intihar edirsə özü üçün günahkardır, onu buna sürüklüyən cəmiyyət isə toplum olaraq günahkardır. Bəli, siz günahkarsınız. Günahlarınızı nə ilə yuyacaqsınız? Namazlamı? Həccə getməkləmi? Oruc tutmaqlami? Nəzərinizə çatdırım ki, bütün bunlarla cənnətə gedəcəyinizi düşünürsünüzsə yanılırsınız, necə ki, əsrlərdir də yanılırsınız, dəyişməsəniz əbədi olaraq da yanılacaqsınız. Üzdə göstəriş üçün ibadətdənsə, yalnız Tanrının biləcəyi ünsiyyəti üstün tuturam. Ruhun ilə bağlı olduğunu cismin ilə nümayiş etdirmək Tanrı görülməzi görmür demək anlamına gəlmirmi?
Ey mənə kafir damğası vurub, məni məndən və sizdən daha gözəl tanıyan Rəbbin mərhəmətinə şübhə edən sözdə imanlı, inanclı cənnətliklər. İnanmıram ki, sizin cənnətiniz mənim cəhənnəmimdən daha gözəl ola. Sizin xəyallarda özünüzün özünüzü aldatdığınız “cənnətinizi”, mənim “cəhənnəmdəki” göz yaşlarım təravətləndirəcək. O, zaman mənim haqlı olduğuma şahidlik edəcəksiniz. Saxta əməllərinizlə rəzilliyinizi örtə bilməyəcəksiniz.
Sizin içinizdə Tanrının nifrəti gizlənir, xəbəriniz varmı? Kəsib ata bilməyəcəyinizə əmin ola bilərsiniz. Çünki, sizlər lənətə gəlmiş varlıqların öndə gələnlərindənsiniz.
Tanrı sizə xoşbəxtliyi nağıllardakı kimi göydən zənbillə tullamayacaq, o ana kimi ki, siz özünüz özünüzü islah etməyi bacarmayacaqsınız və çox güman ki, belə davamiyyətlə də bacarmayacaqsınız.(Yalnız bir duam qalır:Tanrı sizləri islah etsin Amin).
Bəli, mən yaşamaq istərdim, amma ölülər içində nəfəs almağın nə anlamı.
Bəli, mən intihar edib, cismən sizlərin arasından müvəqqəti olsa da uzaqlaşdım. Mənim intiharım, sizin düşünməyiniz üçündür. Əgər düşünə biləcəyiniz qəlbiniz varsa, bir an öncə gecikməyin, düşünün. Düşünün ki, donmuş vicdanınıza həyat verə biləsiniz. Birini intihara sürükləyən cəmiyyətin özünü mühakimə etməsi gərəkmirmi?( Dünən o, bu gün mən, sabah başqası, bir gün səni də gözləyə bilər bu intihar).
Gedirəm, gözlərim arxada qalmayacaq qədər rahat gedirəm, çünki, mən O na gedirəm, alnı açıq, üzü ağ.

Habil Yaşar 13.06.2017 01/45
img/hikaye/thump_big/15c950f833a08e_400_yinebirgun.jpg

Benzer Hikayeler


Soğuğun Çocukları!
Ne ister ki insan hayattan? Mutlu uyanmak mı sabahları yoksa huzurlu uyumak mı geceleri. Nefes almak yeterdi oysaki bazıları için. Severlerdi onlar kuşların cıvıltısını. Bir müzik duyduklarında mırıldanırlardı sessizce. Açarlardı bir kitap dalarlardı olayın en derinlerine. Tutarlardı balık huzur verirdi onlara denizin senfonisi. Dalgaların feryatlarını dinlerlerdi saatlerce. Ellerinden bir şey gelmezdi boğulan ruhlarına. Onlar aramazdı bir neden gülmek için. Alır çantasını giderdi uzaklara arkasına bile bakmadan. Sessizdi ayakları ses çıkartmazdı giderken haberi bile olmazdı dünyanın. Göç ederlerdi kimsenin olmadığı uzak diyarlara. Çü Daha fazla oku
Devamını Oku
Bu nasıl bir insandır, nasıl bir babadır
Merhabalar. Beni çok rahatsız eden bir sorundan bahsedeceğim. sorun şu: Ben 22 yaşında bir erkeğim ve üniversiteye gidiyorum. Üniversitem ailemle yaşadığım şehirde olduğu için ailemle aynı evde kalıyorum. Benim sorunum babamla ilgili. Kendisi çok ters birisi. Çok çabuk sinirlenebilir ve kavga edebilirsiniz. Bu nedenle zamanla onu idare etmeyi öğrendim. Kendisiyle çok mecbur kalmadıkça iletişim kurmuyorum. Bu sayede çoğu zaman bir sorun yaşamıyoruz. Ama son zamanlarda tartışmalarımızda bana “benim paramı yiyorsun ya benim dediklerimi yap ya da çık git evimden” gibi laflar söylemeye başladı. Halbuki öyle serseri bir tipte değilim. Sürekli bas Daha fazla oku
Devamını Oku
Ölmek istiyorum
Çok zor durumdayım ölmek istiyorum ama 2 tane evlâdım var çok küçükler onları düşünüyorum çaresizimm
Devamını Oku

Yinebirgün Hikaye paylaşım platformu

Herkesin bir hikayesi var...