Biri beni sevsin, beni duysun, bana gülsün
Biri beni sevsin, beni duysun, bana gülsün, ooofff gülüm, Biri beni görsün, yüzü bana dönsün, benim olsun aaahhh yarın olur belkideeeeeeeeeee https://www.youtube.com/watch?v=6KYIwv0KbD4
Devamını Oku
Kardelen
Ağlar mıydı gözlerin hiç hatırlamıyorum. Hiç kalbinin sıcaklığını hissetmiş miydim ellerinde. Belki de bir sonbahar akşamıydı aşk ve biz kışın açan kardelen. Yetişemedik... Tutunamadık her mevsim bir toprağa. Bekledik bir gün gelirde bizde köklerimizi salarız diye. Ama hep geç kaldık. Yanımızdakiler buldular ilkbaharda sevdiklerini biz çürürken. Aşk sularken herkesi gözlerimiz yolları gözledi belki bize de düşer bir damla sevinir yapraklar açar çiçekler. Bize hiç uğramadı yapraklarımız hep aşağı baktı gökyüzünün maviliğinde kaybolup ilkbahar kokusunu çekemedi dallarına. Artık beklemiyor yapraklar bir damla su köküne sa Daha fazla oku
Devamını Oku
Eskilerden!
Bazen gezinirken eskilerden bir türküye denk gelirim. Bir anda içimde bir fırtına kopar içimde. Sanki kalbimin bir köşesi hasret kalmış bu türküye kendini aramış gündüz gece. Aşık Veysel Der'ki "Bilmiyorum ne haldeyim gidiyorum gündüz gece". Sanki Aşığım yıllar önce beni anlatmış türküsünün mısralarında. Dinledikçe benden çok şey götürüyor ama o kadar çok şeyde getiriyor ki vazgeçemiyorum karşıma çıktığında. Herkesin dilinde bir laf insan düştüğünde kalkmayı bilmeli. Bence bazıları kalkmak istemiyor benim gibi. Umudun hiç mi yok diyeceksiniz belki. Belki vardır kalbimin derinliklerinde ışık girmeyen penceresiz bir odas Daha fazla oku
Devamını Oku
Mezuniyet
Gecen hafta Cuma günü mezuniyetim vardi. Ailem gelmedi. Saat 3 gibi program başladı ve stadda seyircilerin önünden yürüdük. Ben o kalabalikta kimseyi tanimadigum halde onlarin onünden gecerken belki bir mucize olur da ailem bana süpriz yapmıştırda gelmıştir diye baktim. Ama kimse yoktu. Kalabalıklar içinde yalnız kalmıstim resmen. Her mezun ogrenci gibi ben de bir sürü fotpgraf cektirdim. Sonra program botti. Herkesib ailesi stada indi. O an icimde yasadigim yalnizligi tarif edemem. Yurda kadar kimseyle konuşmadan yürüdüm. Gercekten mezunoyetten hic bir sey anlamadım. Mezuniyetten geriye kalanlar mutlu olmayan ben ama mutlu gözüktüğüm bir sürü fotografimdı. Daha fazla oku
Devamını Oku
Müzik
Bır kafeye oturursunda bir müzik çalar seni uzaklara götürürya, işte tamda o haldeyim.
YALNIZLIĞI UNUTANA DEK.
img/hikaye/thump_big/15ab81e83d526b_400_yinebirgun.jpg
Hayat nasil
Hayatınız nasıl gidiyor
Haftasonlarım Anlamsızlaştı
hafta sonlarımın gülücükleri kayıp artık. neşesi, koşuşturmacası yok. prensesimin kokusu yok artık.
Devamını Oku
img/hikaye/thump_big/15a77103c952b0_400_yinebirgun.jpg
fazla özlüyorum
özlem duygusuyla tutuştu yüreğim. minicik ellerini yine öpüp koklamak istiyorum. ona sürtük orospu diye hakaret eden bir adamla gitti. ne oyuncak görmek istiyorum. ne süpriz yumurta. kameradan bakmak ne kadar da zor o guzel yüzüne.
Devamını Oku
Kayınvalidem tam bir para delisi ve ahlaksız terbiyesiz çıktı
Aklım artık bazı şeyleri almıyor, yoruldum. Artık eve gitmek bile istemiyorum. Malesef çok mutsuzum. Çok görkemli bir düğünle evlendim maddi durumum çok şükür yerinde. Lüks bir semte, residance oturuyoruz ve arabalar filan var. Çok yazmak istemiyorum görküsüzlük olmasın diye. Halime çok şükür ve bir kaç aileye de yardım da bulunuyorum. Ama evliliğim berbat Problemler evlilikten 1 ay sonra başladı. Evde 2 kişi yaşıyoruz ve normal aileler ayda bir alışveriş yaparken biz nerdeyse her 10 günde bir alışverişe gidiyoruz. Ama 3 4 gün sonra dolabı bir açıyorum bomboş... bitti diyor karım... kendisi çalışmıyor inanın nerdeyse bir maaşa yakın Daha fazla oku
Devamını Oku

Yinebirgün Hikaye paylaşım platformu

Herkesin bir hikayesi var...